Kör Nokta

Öykü (2015)

Peşimdekileri umursamıyorum. Yaşama ve yaşatma ihtimalimizi umursamıyorum. Ölüm korkusuyla değil, harflerin birbirine ahenkle eklenişine, o güzelliğe kapılarak unuttum ne yazacağımı.

Güzel, büyük büyük harflerle yazılan hakikatten çok uzak. Kazmayı hayata atılma nedenine vurup, olan bitenin peşine düşüp kaşıkla verilen özgürlüğü çarçur edecek değilim. Basitçe, çok daha küçük, sipsivri anlar söz ettiğim. Onlardan kaçmak, onları kaçırmak aklıma yatmıyor çünkü geçmişimiz hikâye, geleceğimiz varsayım. Yaşadığımız an, elimizdeki tek hakikat. Ama, elbette, bir de karşı hakikatimiz var: inandıklarımız: hakikatteki düş/üş payı. Sıfırdaki bir, merdivenin tepesindeki kuyu…

Google Books

Kör Nokta